Morgenmeditatie

 

De morgen is nog jong, een vogel zingt

haast aarzelend, alsof hij bang is ons te storen;

de dromen zijn nog vaag aanwezig maar de angst

daarin is weg, geluk valt weer te rapen.

 

Een nieuwe dag, nog vol beloften en onzekerheid

maar langzaam rijpt verlangen om vandaag

iets goeds te doen, niet enkel lui te zijn of

onaandachtig; de adem jaagt nog niet tot daden.

 

Dit lijkt wel Eden 

waar het allemaal begon

want rustig gaat de zon op 

en nodigt me tot vrede.

 

~ Adeleyd

 

 

 

Onze kunstroute

 

De route die ons leidt,

van kijken naar zien.

De weg die mensen volgen,

van horen naar luisteren.

Van praten naar schrijven.

 

Het pad dat ons mensen leert zien,

is een wonder.

 

Wanneer steen beeld wordt.

Verstarring beweging.

Letters een gedicht.

Verf schilderij.

Metaal juweel.

Geluid muziek.

 

Het is een wonder,

wanneer toeval bedoeling wordt.

Wanneer onzin verandert in zin.

Idee in werkelijkheid.

 

Het is een wonder,

wanneer doen kunst wordt.

Mensen kunstenaars.

Denken gevoel.

Oorlog vrede.

Haat liefde.

 

Ik jij.

 

~ Albert C M Weijman

 

 

Laat me maar

als ik even

niet meer weet

of ik links of rechts zal gaan.

 

Laat me maar

als ik een berg

moet beklimmen

maar niet weet hoe te beginnen.

 

Laat me maar

als er binnen

in mij onrust is en niet

weet hoe ik door moet gaan.

 

Laat me maar

even alleen zijn

dicht bij mezelf

daar ontvang

ik kracht voor een nieuwe start.

 

 

~Paula Hagenaars

 

 

 

 

Zonsondergang

 

Ik wil met jou 

op de hoogste kruin 

van het achterland 

de dag bloedend 

zien sterven 

in de zee.

De natuur 

verstillend, verkillend,

ons deert het niet.

 

Ik wil met jou 

een bloeiende tuin 

en in elk kwadrant 

leven voedend,

zo tevree 

verwerven. 

In het vuur 

van hartstocht gewrocht

zing ik mijn lied.

 

Ik wil met jou de laatste keer 

de zon in zee zien zakken.

 

~ W. Verhoeven

 

 

Een goeroe vertelt

 

Ik wandelde over wegen paden

over velden met in bloei staande hei

nu begon het mij te dagen

wat de goeroe bedoelde toen hij zei:

laat los die karrenvrachten aan gedachten

laat je er niet langer door plagen

en wees werkelijk vrij

 

Al wandelend denk ik hier over na

en denk: ik denk dus ik besta

en over het gegeven van mijn bestaan

denk ik vervolgens weer heel diep na

en voel me juist daardoor werkelijk vrij

bedacht mijn eigen goeroe 

diep in mij

 

~ C. Ale

 

 

Bomen

 

Bomen in mijn tuin

Vertakt in het verleden

Grijpen naar de tijd

 

~ Tadorna

 

 

vliegen

 

soms geeft iets houvast 

en merk je als je loslaat 

dat je vliegen kan

 

~ Gabriëla Mommers

 

 

 

Mijn kleine ik

 

Lieve kleine ik. Ik vind je mooi, ik vind je prachtig. O zo puur, o zo machtig. Ik zie je, ik hoor je. Ik ben er voor je. 

Je bent precies goed zoals je altijd al was. Je hoeft niet groot te worden. Het onbezonnen, het speelse, het vrolijke, ik wil het je graag terug geven. En de verantwoording die je op je hebt genomen zal ik van je overnemen. Je mag spelen, je angsten en verlangens met mij delen. Ik zal er altijd voor je zijn.

Ik zal voor je zorgen, die verantwoording ligt nu bij mij. Je bent een deel van mij. Kom, neem mijn hand en vertrouw op mij.

 

~ Sandra Claassen

 

 

 

Moed is stilstaan

terwijl de rest haast heeft.

 

Moed is in beweging komen

wanneer de wereld stil lijkt te staan.

 

Moed is zwijgen

te midden van al het lawaai.

 

Moed is je stem laten horen

wanneer niemand anders spreekt.

 

Moed is je eigen weg gaan

met je hart als drijfveer en je ziel als kompas.

 

 

~ Sandra Claassen

 

 

December haiku

 

op de kortste dag

zijn je dromen het langste

over zomertijd

 

bij kale takken

werken piepkleine knoppen

aan een nieuw begin

 

de noordenwind raast,

keukenramen klapperen,

het laatste blad valt

 

~ Josephine Banens

 

Maar wat, als

 

Je zegt: ‘De wind zal ons dragen’.

En even ben ik vol vertrouwen 

over de dag van morgen.

Maar wat, als rukwinden passeren:

zal ik staande blijven?

Of, wat als de wind jou meeneemt?

Zal het leven met al haar stormen

mij omhelzen?

 

~ Claudine

 

 

 

 

Dagje naar nergens

 

Ik ben vandaag weg met de trein,

zomaar ergens heen, 

ik zie wel wat het zal zijn,

misschien Tilburg, misschien Geleen,

 

het kan ook zomaar Nuenen worden,

even kijken waar Van Gogh vertoefde,

zonder overdreven veel verkeersborden,

toen alles kon en weinig hoefde.

 

Of ik stap in Utrecht al uit

en ga flaneren langs de Oude Gracht,

even flirten met een pasgetrouwde bruid

en whisky's drinken, een stuk of acht.

 

Of naar het Rijksmuseum in Amsterdam

en zeezwemmen in Katwijk aan Zee,

daarna asperges met sappige Yorkham

en proosten op mijn gestolen Klee.

 

Heerlijk, zo'n dagje op de bonnefooi,

gewoon zonder plan en zonder doel,

maar wel lekker uit de dwangkooi

met een opgewekte smoel.

 

~ Joanan Rutgers

 

 

 

gedachte bij een oude boom

 

zoals hij bijna geen blad meer draagt 

toch met het landschap vergroeid en 

verbonden blijft 

 

zo wil ik hier wel staan wanneer mijn 

eigen levensjaren zijn geteld maar 

voor mezelf nog geen einde wens

 

als een voltooide boom die heimelijk

nog van een jonge lente droomt

 

~ Bert van der Linden

 

 

inzicht

 

persoonlijke groei 

door in te zien hoe het is 

de kracht van inzicht

 

~ Cece Ka

 

 

leegte

 

ruimte voor leegte 

leegte, ruimte voor het niets 

niets, ruimte voor iets

 

~ Cece Ka

 

 

“Happiness is not something readymade.

It comes from your own actions.”

 

~ Dalai Lama

 

 

Wees altijd jezelf

toon je gemoed

laat zien

hoe jij je voelt

 

soms ben je blij

teleurgesteld

of heb je pijn

dat hoort erbij

 

laat zien welke

emoties

erin je wonen

het is geen zwakte

maar juist je  kracht

 

~ Paula Hagenaars

 

 

08.10.2017

 

Herfst

 

Blaadjes worstelen met takken

vallen vederlicht

op het gekleurd tapijt

 

Vogelgeluiden zoete keelklanken

boven het

briljant bedauwde spinnenhuis

 

Paddenstoelen tonen hun nieuwste

bizarre creaties

van het overgangsseizoen

 

in een pittige wolk erotisch parfum.

 

~ Elize Augustinus

 

 

 

 

doelloosheid

 

je hoeft nergens heen 

je doel is jezelf te zijn 

alles is er al

 

~ Cece Ka

 

 

Verwondering

 

Als ik mijn hart in het grote hart,

mijn stem in de stilte leg

zoals de druppel opgenomen door de zee,

één wordt

zodat 'k kan mee bevloeien,

helpen groeien,

dorst lessen, 

zwijgen en kan zeggen,

er te zijn voor jou, mezelf,

genieten kan

mijn geluk doorgeven,

want nog steeds... is er zoveel kleur,

de bottels en de bessen,

de ondergrondse witte knollen

de groentinten tussen 't grijs

de elfenbankjes en de mossen

het gras dat alsmaar groeit

hoe de zwarte aarde haar geheim bewaart

hoe de lucht laat zweven en laat waaien

't water waarin 'k me kan begeven

broeiend op nieuw leven

vuur dat verlicht en warmt,

mijn hart laat kloppen

 

en dan mijn hersenen,

die blijven werken, denken

hoe kan ik niet 

hoe kan ik niet verwonderd zijn.

 

~ Ralameimaar

 

 

Een fraai decor

 

ik wist de laatste 

stralen te vangen 

van de laagstaande zon

 

verzamelde schaduwen

die de lengte van dagen

een ander aanzicht gaven

 

later ontwaakten kleuren 

in de zachte avondgloed 

door oplichtend zonnebloed

 

herfst had zijn tapijt

al uitgerold toen wind

de bladeren had neergevlijd

 

een fraai decor waar kleur 

en schaduw elkaar mijden om 

het duister van nacht te bestrijden

 

~ Wil Melker (link)

 

 

licht op reis

 

je hart 

zo stil

zo licht

lichter 

dan een 

veer

 

een 

stille reis 

naar de

gewichtloze

armen van

Osiris 

 

~J. Bakx

 

 

Zoveel woorden

zijn geschreven

in de stilte

van mijn eigen ik

 

vertaald in

schoonheid

op de melodie

van het leven

 

niet te horen

in een lied

maar opgetekend

als akkoorden

diep in mijn ziel

 

~Paula Hagenaars

 

 

 

Voor een dag van morgen

 

Wanneer ik morgen doodga,

vertel dan aan de bomen

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan de wind,

die in de bomen klimt

of uit de takken valt,

hoeveel ik van je hield.

Vertel het aan een kind

dat jong genoeg is om het te begrijpen.

Vertel het aan een dier,

misschien alleen door het aan te kijken.

Vertel het aan de huizen van steen,

vertel het aan de stad

hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens, 

ze zouden je niet geloven. 

Ze zouden niet willen geloven dat

alleen maar een man 

alleen maar een vrouw 

dat een mens een mens zo liefhad 

als ik jou.

 

~Hans Andreus

 

 

Het meisje in het Mauritshuis

 

je houdt me met een stille blik gevangen

en staart me met bevroren ogen aan

betoverd blijf ik zwijgend voor je staan

in twijfel tussen schaamte en verlangen

 

het lijkt of je heim’lijk om me lacht

plezier beleeft aan een hardvochtig spelen

een minnaar die je nooit zal mogen strelen

en die zo kansloos op een teken wacht

 

je schepper is een kunstenaar geweest

op zijn palet begon jouw eeuwig leven

zijn hand werd kalm bewogen door de Heer

 

als meester van z’n artistieke geest

heeft hij je zoveel schoonheid meegegeven

mijn teerbeminde meisje van Vermeer

 

~ Daan de Ligt

 

laat los

 

laat los, in vrijheid 

alle gedachten vrij spel 

laat los, leeg het hoofd

 

~ Cece Ka

 

 

inzicht

 

ogen blijven dicht 

om beter te kunnen zien 

uitzicht op inzicht

 

 ~ Cece Ka

 

 

 

Waar het zonlicht sluiers weeft

 

waar het water vredig stroomt

langs oevers uit vorige levens

de stilte wijsheid fluistert

het meisje in mij dagdroomt

 

waar het zonlicht sluiers weeft

van onvoorwaardelijke liefde

waar verbinding met de bron

boven aardse sferen zweeft

 

waar het Is met Zijn versmelt

in een beschouwend accepteren

hoop haar tere vleugels spreidt 

met liefde de balans herstelt

 

in het geestrijke gewelf

van mijn innerlijke Zelf.

 

~ Jacqueline Pronk

 

 

Verwondering

 

Verwondering is een kostbare schat die zich pas opent,

als vanzelfsprekendheden ophouden te bestaan.

Als je beseft dat de wereld weer opnieuw geboren wordt

bij het aanbreken van een dag.

Als je beseft dat de eerste woordjes van een kind,

net zo’n groot wonder is als ons spreken.

Als je beseft dat de aarde een onderdeel is van het heelal,

waar afstanden zijn als oneindige getallen.

Als je God terug ziet in het kleine

en Hem herkent in het grote

Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen

onder onze zorgen.

Als je beseft dat de weg naar het paradijs

een route is.

Als je beseft dat verwondering begint,

waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.

 

~ Rob van der Knaap